Image is not available

Send Us Your Workshops

Slider

Workshops

Persian

نام ورکشاپ: بافت پیکسل
مکان: دانشگاه خیام، مشهد
مدیر پروژه: فرناز فتاحی
تیم دانشجویان: عاطفه فضلی، حسین دشتی، علی دهقانی، امیرحسین باقری، علیرضا داغدارمنش، اصغر حسین زاده، حمید پیامی، سعید قربانی، مصعود دهقان، محمد جواد علیمرادی، عاطفه خدادادی، امیر حیدرپور، بابک مختاری، فلامک شکریز، مهسا سنجیده، هدا سلطان زاده، زهرا عدل طلب، مریم رنجبر، محمدرضا جوادی، عرفان سادات، امیر محمدی، سحر جشن آبادی، سیمین شریعتی، سوسن یوسفی، ونوس صمیع زاده
تاریخ: بهمن 1394

بافت پیکسل پروژه ای با هدف آزمایش روند تغییر بافت معماری ایرانی در قالب ساختن یک سطح مدولار است. این پروژه به سرپرستی فرناز فتاحی توسط دانشجویان معماری دانشگاه خیام و با بکارگیری نزدیک به 60 متر مربع صفحات فلزی ساخته شده است. فرم آن بصورت یک شبکه 15 در 15 سانتی متری به طول 8 متر و ارتفاع 2 متر  طراحی شده است. بیش از 650  پیکسل متشکل از سلول های فلزی برای ایجاد تغییر الگوی بافت در طول سطح فرم گسترش یافته اند. برای شکل گیری تغییر بافت این پروژه از روند تغییر شکل ساختمان های مورد نظر از گذشته تا کنون الهام گرفته شده است. تحلیل بر اساس سیر تحول بافت در آجرکاری سنتی خانه طلوعی فر در دوره قاجاریه تا عصر مدرن در بافت مقبره نادر شاه و رسیدن به آجرکاری معاصر خانه حقیقی در سال 1393 بوده است. این مجموعه انتخاب شده از بنا ها به عنوان یکی از نمونه های دگردیسی در رخداد تغییر الگو در معماری ایرانی استفاده شده اند.

این پروژه تغییر بافت را در طول سه بخش از سنتی به مدرن و به معاصر شکل گرفته است به صورتی که طرح ها در یکدیگر ادغام شده و ایجاد تغییر در زاویه و عمق هر پیکسل می شوند. بخش سنتی این پروژه بعنوان یک فرم تکرار شونده از نقوش سنتی طراحی شده است. با رسیدن الگو به عصر مدرن، شکل و ارتفاع پیکسل ها نامنظم می شوند در عین حال که فرم های مختلف مثلثی را برای ارتباط با گذشته ایجاد می کنند. با ادغام در بخش سوم پیکسل ها منعطف شده و قابلیت تغییر زاویه را از خود نشان می دهند.

فرایند ساخت این پروژه در طول دوره دو هفته ای با شروع طراحی و آماده سازی قالب پیکسل ها به انجام رسید. برای تعریف هر پیکسل، تیپولوژی انواع شکل و اندازه های آنها الگو سازی شده اند. روند ساخت توسط نمونه سازی ماکت مقوایی در مقیاس واقعی، مورد بررسی قرار گرفت. ورق های فولادی با استفاده از الگو های از پیش ساخته بریده و با روش ایجاد فولد تبدیل به شکل سه بعدی پیکسل شدند تا به پیکسل مجاور متصل شوند. الگوی مدولار فلزی، نور را با انواع عمق و زوایایش بازتاب داده و بازدید کننده را بهنگام عبور از کنار این سطح با انعکاس تصویری نا مشخص درگیر می کند. پیکسل های فلزی گسترش یافته بر روی این شبکه در ارتفاع، مقیاس و زاویه متفاوت اند که مشخص کننده سه مرحله تغییر الگو با این هدف که خط سیر تحول شکل گیری بافت را در دوره های مختلف معماری ایرانی نشان دهند.